Hai artistas que non só cantan, senón que constrúen un mundo. Nadie González é unha desas voces que non precisan ruído para facerse escoitar. Tras o impacto de Noctiluca Scintillans, a artista viguesa abre un novo capítulo cunha xira de salas na primavera de 2026, onde levará ao directo un espectáculo máis orgánico, máis luminoso e tamén máis valente.

O seu universo segue a ser o mesmo — íntimo, poético, de raíz galega — pero o pulso é outro. Hai electrónica e palabra, tradición e vangarda, un equilibrio que converte cada concerto nun espazo de encontro e resistencia.

Con letras que se moven entre o persoal e o colectivo, Nadie chega á súa madurez artística sen perder o sentido de comunidade que sempre a definiu. A súa voz, chea de verdade e introspección, continúa a abrir camiños dentro da nova escena galega: unha artista que non segue tendencias, senón que marca o ritmo da súa propia marea.

Biografía

Hai algo en Nadie González que non se pode aprender: esa capacidade de facer da palabra un lugar. Nacida en Vigo, comezou o seu camiño entre o hip hop e a poesía, e hoxe é unha das voces máis singulares da nova escena galega.

MC, rapeira e, ás veces, produtora, Nadie entende a música como un espazo de resistencia e beleza. As súas letras falan da dor, da identidade, da saúde mental e da terra — pero sempre dende a calma e a verdade. Non predica: comparte. Non berra: conmociona.

O seu primeiro disco, Noctiluca Scintillans, é o reflexo dese universo propio: oito temas que se moven entre o mar e a noite, onde o hip hop clásico se mestura co spoken word, o trip hop e o R’n’B. Un traballo artesanal, producido xunto a Peter Petrowski, no que cada palabra brila coma un lume pequeno no escuro.

A súa raíz está en Candeán, a súa parroquia natal, e nas súas veciñas e veciños, cos que medrou e dos que aprendeu o valor da comunidade. Quizais por iso a súa música fala tanto de coidar e de pertencer: porque Nadie non fai cancións para fuxir do mundo, senón para entendelo dende dentro.